تب یونجه؛ آلرژی به گرده گل و گیاه

تب یونجه، آلرژی (حساسیت) به گرده گیاهان است که باعث آبریزش چشم‌ها، عطسه، ورم و خارش می‌شود. تب یونجه هنگامی که درخت‌ها و سایر گیاهان گرده‌افشانی می‌کنند، تشدید می‌شود.

تب یونجه

تب یونجه را رینیت آلرژیک Alergic Rhinitis (التهاب مخاط بینی) نیز می گویند که منجر به آبریزش بینی، عطسه، خارش و آبریزش چشم می شود.

 

تب یونجه غالبا در بهار و تابستان شیوع دارد و معمولا ناشی از واکنش به گرده گل و گیاه و درختان است.

 

با اینکه هر کسی ممکن است دچار تب یونجه شود،‌ بسیاری از مبتلایان سابقه خانوادگی این بیماری را دارند.

 

فردی که به لحاظ ژنتیکی دارای زمینه ابتلا به آلرژی باشد، در فصل بهار و در مواجهه با عوامل آلرژی زا همچون درختان، چمن‌ها و علف‌های هرز که عمدتا در این فصل شروع به گرده‌افشانی می‌کنند بیشتر دچار مشکلات حساسیتی می‌شود.

 

بیشتر مبتلایان به تب یونجه به انواع مختلف گرده گل ها حساسیت دارند. اگر آنها را در اتاقی که تهویه خوب نداشته باشد بگذارید، بدون اختیار نشانه‌های آن را از خود نشان می دهند.

 

افرادی که هنگام قرار گیری در معرض گرده‌های گیاهی دچار تب یونجه می‌شوند، ممکن است به سایر مواد آلرژی‌زا نیز حساس شوند.

 

بهترین راه جلوگیری از تب یونجه اجتناب از گرده‌های گیاهی است که محرک آن هستند.

 

کودکانی که از تب یونجه رنج می‌برند از راه دهان نفس می‌کشند، زیر راه بینی بسته می‌شود.